SON BAKIŞ !



//SON BAKIŞ !



SON BAKIŞ !



O zaman geldiğinde,ne sen, ne bir başkası karar verir.
O zaman geldiğinde,derinlerde var olan şehre,sana doğru gelir.
İşte o zaman, yürümekte olduğun yol, sanki ayaklarının altında belirir.
Öyle bir yoldur ki o yol,üstünde yürüdüğün,o çakıl taşlarının acısını,
Ne sen, ne bir başkası anlayabilir…
Tanrıdan başkası değil midir! Bize, gerçek acıyı tattıran !
Yok olmuş değerlerle, yaşayabilir mi ? küçük bir çocuk büyümekte olan umutlarıyla.
Ya da yaşı ilerlemiş bir kadın, kaybetmekte olduğu gücünü,hırsına yedirememesine ,,
O zaman geldiğinde anlarsın, boşa geçmiş mi zaman.
Yoksa anılarıyla saklı kalmış bir insan.
Son bakış geldiğinde, süzülebilen yaş gözlerden akar yüreğe,bir sağanak gibi..
Yetiştirdiğin! O delikanlı,Vatan Uğruna Şehit düşmüştür.
İşte, o son bakışta, kalakalmış… Bir Ana der ; Ey oğlum sana feda olsun bu yüce vatan.
Ve geriye kalan… O,son bakış ! O, son bakış !!!
EREZ EĞİLMEZ.

2018-03-06T18:26:48+00:00